Textos

LEMBRANZAS (Cara aberta ao P. Mato)

LEMBRANZAS (Cara aberta ao P. Mato)

Amigo Xesús:

O Padre Mato en Lalín

O Padre Mato en Lalín

É para min unha honra e un pracer escribir algo dun compañeiro, entra ñable irmán, incansable sacerdote, home loitador e sempre preocupado por fomentar a convivencia.  Compartimos moitas veces misa e mesa, as partidas de cartas,

EGREXIA ALMA GALEGA

EGREXIA ALMA GALEGA

O don da ubicuidade  disque é  exclusivo de  Deus.

Compromiso co País

Compromiso co País

O cura e o mestre, forzas vivas no medio rural nos anos dos meus comezos.

El é a persoa próxima ao máis pobre

El é a persoa próxima ao máis pobre

Lembro que no curso 1973-74 nos reuníamos no Colexio Santísimo Sacramento de Lugo baixo a organización de D. Xesús Mato para ensaiar o espectáculo Galicia Canto ao Neno. Xesús Mato era aquel cura mozo que transmitía inquedanzas e vida.

Cura Mato

Cura Mato

Chegou á nosa vida para quedar. E aí está, sempre novo, sempre sorrinte, sempre en pé de paz, o único crego da diócese que leva antes do nome o seu título máis prezado: Cura Mato.

No nome da xente da montaña lucense

No nome da xente da montaña lucense

 Xa hai máis de vinte anos que Xesús Mato chegou a estas terras do Cebreiro, e con el viñeron novos aires a estas parroquias.

XESÚS MATO E OS CURAS COMPROMETIDOS CON GALIZA

XESÚS MATO E OS CURAS COMPROMETIDOS CON GALIZA

Din uns versos populares:

“Preguiceiro do convento,
aprende a traballar,
que o pan do Kirieleisón
sempre non ha de durar”.

O tío de Moisés

O tío de Moisés

Noutro tempo e noutro lugar coñecín ó tío de Moisés. Que tío o meu amigo Moisés, un tipo estupendo, claro que con ese nome xa se sabe, un ten que estar chamado a cousas grandes e a sitios altos coma o Sinaí.

Con toda a vida por diante

Con toda a vida por diante

Con toda a vida por diante e absolutamente todo por aprender, con once anos acabados de estrear e sen coñecer a ninguén máis que a penas catro ou cinco amigos, entre os moitos rapaces cos que compartía colexio, comezou o meu and

Mato e os «reises vellos» do Cebreiro

Mato e os «reises vellos» do Cebreiro

Din que Xesús Mato veu para a montaña hai vintecinco anos, pero, para nós é como se estivese connosco toda a vida.

Señor cura

Señor cura

Señor cura, señor cura,
Deixa xa de correr tanto;
Para onde vai meu amigo,
Tan cediño polo campo?

Por sorte alí estabas ti

Por sorte alí estabas ti

Cando coñecín a Xesús, eu tiña case vinte anos. Dos do ano 71. Ávidos de todo. Necesitados de nada. Eu vino maior, dos que había que tratar por vostede. El dirixía un coro de rapazas con uniforme e minisaia.

Una de las experiencias más gozosas de mi vida

Una de las experiencias más gozosas de mi vida

Queridísimo Jesús, con motivo de esta tan gozosa como fructífera triple efemérides que queremos celebrar contigo: 75 años de vida, 50 de cura y 25 de ejercicio sacerdotal en la montaña lucense, un amigo común me pide  que le hag

O colibrí

O colibrí

As homenaxes en vida teñen un problema funcional.

Se son merecidas, case sempre quedan curtas.

De non selo, sempre son desmesuradas.

Xesús Mato, unha boa luz para o camiño

Xesús Mato, unha boa luz para o camiño

Cando se fai un libro en homenaxe de alguén, no que cómpre destacar todas ou moitas das súas vertentes e facianas, nun home como Xesús Mato, isto obrigaría a publicar máis dun tomo e por iso, limitados polo espazo dispoñible, de

Larga vida o noso Xesus Mato.

Larga vida o noso Xesus Mato.

Tiven a sorte de coñecer a XESUS MATO, cando era unha rapaciña a que lle poñian os pelos de punta a falta de libertade que tiñamos neste país, naqueles anos  nos que  o dictador Francisco Franco xa era vello e estaba enfermo, pe

Siempre te admiramos, Mato

Siempre te admiramos, Mato

Cuando me llamó Julio Giz preguntándome si quería escribir algo sobre Jesús Mato, enseguida le dije que sí, ya que es una persona a la que tanto yo, como mi familia, queremos y apreciamos desde hace muchos años.

¿Mato? ¡Nin de coña!

¿Mato? ¡Nin de coña!

Poucas veces tiven que enfrontarme a unha reflexión  tan curiosa como a que me trae a escribir estas liñas.

AQUEL CREGO AO QUE CHAMABAMOS PADRE

AQUEL CREGO AO QUE CHAMABAMOS PADRE

Pídenme que me adhira á homenaxe a Xesús Mato con motivo do seu triplo aniversario, os 75 anos de vida, os 50 de ministerio sacerdotal e os 25 exercéndoo na montaña de Lugo.

Renacemento

Renacemento

Nas sempre escasas visitas á cidade de Lugo, nos limitadísimos percorridos polas rúas coñecidas aínda que transformadas da capital, nas ocasionais visitas ós bares nos que pasamos as horas de hai anos, reencontrámonos con person

ERAN TRES

ERAN TRES

Tres, eran tres e só me queda un. Tres foron as persoas coas que visitei eu con agarimo demorado as terras de entre O Cebreiro e O Caurel.

O CREGO DO RURAL

O CREGO DO RURAL

Tan só un par de cousiñas, poderían ser moitas, relacionadas coa música e coa policía.

UNHA LABARADA DE LUZ

UNHA LABARADA DE LUZ

Cando todos, arreo, na sociedade e na igrexa, marxinaran á mocidade, nunha terra de ninguén, coma unha etapa baleira, sen proveito, ao máximo, unha transición ou uns efluvios típicos da idade, Xesús Mato, entregouse en varias xe

Xesús Mato: 75 anos de vida, 50 de crego e 25 de exercizo na montaña lucense

Xesús Mato: 75 anos de vida, 50 de crego e 25 de exercizo na montaña lucense

É unha inmensa satisfacción para a familia do escritor Manuel Rodríguez López poder participar nun libro na honra do amigo Xesús Mato.

GALICIA

GALICIA

A vida ten voltas, calcúlase que ó redor de mil,
algunha vez escoitei dicir.
Esas voltas, se confiamos en que existen,
Trouxéronme aquí, contigo.
Non cría no peso das raíces, enseguida no concepto de liberdade,

Eis un home que pertence a esa rara estirpe dos “bos e xenerosos”

Eis un home que pertence a esa rara estirpe dos “bos e xenerosos”

Souben da existencia de Xesús Mato nos anos setenta, cando me contaron que un fato de rapaces dirixidos por el, formaran o  grupo de folk galego, Fuxan os Ventos e lémbro desa época  outro proxecto del que tan bos recordos me ev

Xesús, sempre baril amigo

Xesús, sempre baril amigo

Meu sempre ben querido e xeneroso crego.

Énchenos de orgullo poder contar contigo

Énchenos de orgullo poder contar contigo

Cando Xulio Xiz me di que teño que escribir sobre Xesús Mato, méteme nun brete de sete estalos pois, para min, non é fácil falar de Xesús, en primeiro lugar por non ser imparcial e logo por ter que falar dun referente moi especi

Mato

Mato

Nós, que cremos ser e non somos
senón instrumentos canalizados por vontades que nos sobrepasan,
existimos desde un acontecer breve,

Xesús Mato, amigo

Xesús Mato, amigo

Escribir sobre unha persoa, especialmente se se trata dun amigo, resulta sempre comprometido e difícil, entre outras cousas, porque calquera persoa encerra en si unha gran riqueza con moitas e variadas caras e as dun amigo non s

O Brindeiro de Louzarela

O Brindeiro de Louzarela

Pre falar co señor Mato, non tés desculpa ningunha!
xa hai máis de cincuenta anos, que exerce de señor cura!
El atende a todo o mundo, alegre, atento e sen prisa

Alborada da Montaña

Alborada da Montaña

Hei subir ó alto,
hei ver nacer o Sol,
que alumea esta terra,
que lle da calor.

O cura Mato

O cura Mato

Xa che é boa coincidencia que efemérides biográficas do Padre Mato coincidan —no ano 2008— co éxito da televisión de Galicia: Padre Casares.

Xesús Mato resiste o paso do tempo

Xesús Mato resiste o paso do tempo

A ocasión para falar da personalidade de Xesús Mato dánola o paso do tempo, simplemente: el cumpre tres cuartos de século de vida, medio século de cura, un cuarto de século de cura de Padornelo e Louzarela na montaña do Cebreiro

COMPAÑERO DE VIAJE

COMPAÑERO DE VIAJE

Mi amistad con Xesús Mato procede de nuestra afición al cine, ya que él es un asiduo de la Semana de Cine, y son muchos los ratos que comentamos el momento actual que vive la industria y sus géneros.

A CASA DO PAI

A CASA DO PAI

O que media entre o nacemento e a morte é a vida. Para algúns taxativamente. Para outros, non. Para outros é a preparación cara  o gozo eterno.

Xesús Mato, irmán

Xesús Mato, irmán

Nesta grande montaxe teatral que é a vida, o cura Mato sempre enfrontou —e enfronta— todos os roles dramáticos que lle tocou representar, coa forza, eficacia e resistencia que cada situación lle esixiu.

Pai Mato, algo máis que un sacerdote

Pai Mato, algo máis que un sacerdote

Coñecín ao pai Mato, aínda sendo moi novo, a través das ondas. Era un home próximo, que encadilaba co seu verbo fácil e directo, que chegaba á xente. A miña sorpresa foi cando ao pouco tempo me decatei que era un cura.

Xesús Mato, crego e amigo

Xesús Mato, crego e amigo

Uns meses despois de que o republicano Rodolfo Llopis, director Xeral de “Primera Enseñanza”, dirixira a tódolos mestres de España unha circular prohibindo a propaganda relixiosa e ordenando a retirada dos crucifixos das escolas

Mato: o mundo ao revés

Mato: o mundo ao revés

Pídenme que escriba algo sobre Xesús Mato e o primeiro que se me ocorre dicir é que ese home, cura, escritor, músico e pastor, ven a ser un mundo ao revés, o que non deixa de ser unha parvada, pero tratarei de me explicar.

“MIRANDO Á PERSOA”

“MIRANDO Á PERSOA”

Os comezos con Mato non foron do máis afortunado. Coñecín a Don Xesús (naqueles tempos dixéronme que era don Xesús) á saída do Instituto Feminino.

Mato, o crego do pobo

Mato, o crego do pobo

Mato non é un cura. É un crego.
Un crego galego, de pobo e do pobo.
O cura Mato é un sociólogo, un antropólogo, un musicólogo, un ideólogo.
Mato é un bule-bule, un fura-fura.

Corazón feito fogar de sedán

Corazón feito fogar de sedán

Moito teño eu que lembrar dos feitos depositados na miña persoa de don Xesús Mato. Pero tan só me remitirei a unhas pasaxes, para iso, comezo co día en que vin a don Xesús por primeira vez.

Palabras para unha canción a Xesús Mato

Palabras para unha canción a Xesús Mato

Palabras de Darío Xohán Cabana para unha canción a Xesús Mato que deben facer Mini e Mero.

Visión de D. Xesús Mato Mato

Visión de D. Xesús Mato Mato

Escribir algo sobre Don Xesús resúltame moi familiar e á vez moi complexo.Tocoume vivir moitos anos baixo o mesmo teito co noso benquerido Mato, primeiro como alumna do Colexio Santísimo Sacramento, onde el foi director espiritu

Sinxelo e verdadeiro

Sinxelo e verdadeiro

Aquel día nevaba na montaña luguesa. No Courel, nos Ancares e tamén no Cebreiro. Na parroquia de Zanfoga, os paisanos vanse achegando á igrexa.

BENVIDO AO VERDADEIRO PARAISO TERREAL

BENVIDO AO VERDADEIRO PARAISO TERREAL

Os que somos Independentistas e Nacionalistas da nosa tribu -eu so penso en e para Sober-, e presumimos de nacer e vivir no verdadeiro e único paraiso terreal; e ao tempo fardamos de ter todo o mellor: viño de Amandi, alfareiros

“Eiquí síntese ben o pouco que é un home”

“Eiquí síntese ben o pouco que é un home”

Entrei moi neno no Seminario de Lugo. Dende sempre a música estivo ó meu redor. Meu pai cantaba ben afinado. Miña nai fora grande bailadora. Meu tío Indalecio- famoso oleiro de Bonxe- tocaba o saxo na banda “Estrellas Azules”.

Don Xesús Mato, cura da montaña luguesa

Don Xesús Mato, cura da montaña luguesa

Fálase na lei galega do patrimonio cultural dos bens inmobles como representación da evolución dunha comunidade humana, por ser testemuño da súa cultura.

Páginas